Gözlerin canıma kabir olsun...

Gözlerin canıma kabir olsun
al beni
Efendim sensiz engelsiz ufuklarla çevrili bir sahradayım karanlığın içinde kaldım yanlızca karanlık çekiyorum içime olduğım nefes karanlık,baktığım ufuklar karanlık
ağır geliyor bana kaldıramıyorum karanlıktaki karayüzlü insanları.
kendimi nasıl anlatsam efendim demir yerle bakır gök arasında kaldım sanki sensiz bir dünyada.

Gül kokulu efendim sevgililer sevgilisi uzaklardan tanımlanamaz sesler geliyor senden koparacak beni o sesler çok pis kokuyor kokunu alamıyorun sevgili

Sığınak yok.

Barınak yok.

Sen yoksun.

Sensizlik içinde sessizce kaybolmak istiyorum kirlenmiş dünya da
Rabbinimizden bir metin

Sen olmasaydın âlemleri yaratmazdım diyordu yüceler yücesi sensiz ne halde avare birçare ağlamkta insanlık kristalden parlak olan gözyaşlarınla bizlerede ağla efendim ağla ki artık gözlerimizden yaş yerine çamur akmakta.
çöl nasıl beklerse yağmuru kirlenmiş yüreklerimiz yağmurunla temizlenmeye muhtaç bir halde kızaran gül nasıl özlüyorsa suyu vicdanlarımız hasret kaldı yandıkça yandı gül gibi kızardı sevgili ölüm ne güzeldir ki sana ulaştırıyorsa beni sevgili sende ölürüm toprakta habbe gibi ve sende can bulurum yeniden

şefaatine nail olursam sana layık ümmet olursam.
Seni görüyorum rüyamda sevgili ayla yarışan yüzünü beyazlar içinde bir hayalsin ki hakikat kadar güzel ve umut kadar tatlı gözlerim yıldızlarda ucsuz bucaksız karanlık içinde parıldayan yıldızlar ne güzelde parlamakta senin gözlerin kadar parlak olmasada gözlerini görüyorum bu parlaklıkta ey güneş sen olmasan dünya denizinde bu tufan dinlermi hiç Rabbim sevgilinsiz bırakma bizi şefaatinede malil olmakdır muradımız sevigiline laik olmasakta

salat ve selam sana binlerce efendim
sen Rabbimin habibi sen rahmet peygamberi
Gözlerin canıma kabir olsun
al beni

	Hoşgeldiniz, Ziyaretçi.Lütfen giriş yapın veya kayıt olun.	10 Eylül 2010, 17:53:56
		Kullanıcı adınızı, parolanızı ve aktif kalma süresini giriniz